Een huis aan 'Ter Moere'(zo heet de straat), oostelijk van Hoogvliet in Zeeuws-Vlaanderen. Oranje. Het eerst springen de dunne oranje lijntjes in het oog, die zijn het dwingendst. Dwingend vanwege hun helderheid, en ze doen ons wat onzeker grinniken om het ongebruikelijke ervan.

Groen. Van de dunne lijntjes springt het oog naar het lichte groen, een zuiver complementaire combinatie. Een donkerder groen zit op de rolluiken. In Zuid-Nederland zie je veel rolluiken, en dan zijn ze bijna altijd bruin of wit. En opvallend lelijk. Deze groene zijn onopvallend mooi.

Bruin en oranje. Ondertussen is het oog al enkele malen heen en weer gesprongen, naar het wat kille bruin van de steen en het vervuilde oranje van de pannen: eigenlijk is het een doodgewoon huis.

Roodbruin. Roodbruin met oranje? De deur vloekt met de lijntjes, en toch misstaat hij nét niet. Dat komt door het lichte groen. Dat laat zien dat het oranje en het roodbruin toch uit eenzelfde kleurfamilie komt. Het staat er allemaal keurig bij. De witte stoelen, de haag, de witte zwaan, de boom, het groen-oranje lampje en de kunstbloemen. En niet te vergeten: de vitrage, een onderjurk die het huis uit lijkt te puilen. Een particuliere tentoonstelling met kleur als blikopener. Dit huis is een voorbeeld van een 'kleurincident', een unieke kleurstelling die met gangbare regels breekt.




In Nederland zijn kleurincidenten zeldzaam, maar in Zeeuws-Vlaanderen loont het de moeite om ernaar op zoek te gaan. Dat is de Belgische invloed: er heerst een wat vrijere omgang met kleur dan we in de rest van Nederland gewend zijn. Zeeuws-Vlaanderen is de kleurentuin van Nederland.
Langs onderstaande kleurroute treft u kleuren aan die elders in Nederland niet voorkomen. En vergis u niet: achter de grinnik schuilt een rijke bron van bruikbare ideeën!
Gek is zo gek nog niet..