Het beste kunt u de route door Broek in Waterland te voet maken. Als u met de auto komt, vanuit het zuiden (vanaf Amsterdam) of vanuit het noorden (vanaf Monnickendam), dan parkeert u deze aan de Parallelweg, aan de westkant van de provinciale weg (N247). Komt u met de bus, dan loopt u van de halte naar de Parallelweg.

De Parallelweg loopt u in zuidelijke richting af, tot waar de Dorpsstraat aan uw rechterhand begint; die gaat u op. Meteen links-rechts-rechts kunt een blokje om over de Laan, en ziet u voorbeelden van de nieuwe kleuren van Broek in Waterland. Terug bij de Dorpstraat gaat u linksaf, het Havenrak op. De houten huizen langs het Havenrak geven een beeld van het Broeker grijs dat tien jaar geleden nog het dorpsgezicht bepaalde. Er staat één (licht-)geel huis tussen; een dergelijke 'bentheimer'-tint kwam ook in het Broeker verleden wel voor, als imitatie van zandsteen. Ook rond het Kerkplein zijn de huizen grijs, met een uitzonderlijk mooie tint op nummer drie.



Als u de brug over gaat, en linksaf de Erven afwandelt, ziet u meer gekleurde dan grijze huizen. Als u terugwandelt, en bij de brug rechtdoor loopt, het Roomeinde op, zet dit door. Er is wel grijs, maar het trekt minder aandacht dan de geel, groen of blauwgekleurde huizen.
Bij de Kerkhofbrug gaat u rechtsaf, de brug over, en loopt langs het Leeteinde terug naar het Kerkplein. U loopt weer langs het Havenrak terug naar het beginpunt van de route.
Daar gaat u, via de tunnel, naar de oostzijde van de weg, en het bruggetje over naar het Zuideinde, alwaar u links en rechts opnieuw een aantal opvallende nieuwe Broeker kleuren ziet.
In de bocht naar links gaat u rechtsaf, de Wagengouw op, het volgende bruggetje over, en loopt door tot u linksaf woonerf de Hageweer op gaat. Dit is een nieuwbouwwijk met houten huizen. Niet helemaal van hout, maar wel met een houten voorschot waarop de Broeker kleuren zijn aangebracht.





Juist in deze nieuwbouwwijk is men de oude Broeker grijzen trouw. U loopt de Hageweer af, gaat weer terug, en slaat, als u terugkomt bij de Wagengouw, linksaf. Hier staat aan de linkerkant van de weg een rijtje huizen waaraan te zien is hoe rijk gevarieerd het 'gewone' grijs kan zijn.







Wat is hier nu aan de hand?
Het lijkt erop dat de begrippen oud en nieuw zijn gaan schuiven. De nieuwbouw kreeg de gebruikelijke grijze kleuren van het oude Broek, en het lijkt erop dat de 'oudbouw' zich vervolgens is gaan onderscheiden met 'nieuwe oude kleuren' - met kleuren van eeuwen geleden, kleuren die geen relatie hebben met de ons vertrouwde geschiedenis. Die kleuren vormen een bonte verzameling van grijs, groen, geel en blauw - zoals ze overigens in reisverslagen van eeuwen geleden inderdaad worden beschreven.
De kleuren zijn echter niet alleen bont, ze zijn ook zwaar. Het zijn vettere, verzadigder kleuren dan voorheen. Heel Nederland heeft momenteel te maken met verzwaring van het geel, maar hier lijkt de verzwaring voor alle kleuren te gelden. We maken de kleuren oud door ze zwaar te maken, lijkt de achterliggende gedachte te zijn. De combinatie van al deze zware kleuren heeft iets van een mierzoet, wat benauwend sprookje. De lichtheid van de kleuren in de nieuwbouwwijk, de kleuren van het Broek van tien jaar geleden, beleef ik nu als een opluchting.