Zwarte voetingen zijn begrijpelijk. Ze zijn (oorspronkelijk) geteerd. Grijze zijn ook logisch. Ze imiteren natuursteen. Witte vallen te rijmen met het hygiënsche van witkalk.
Maar blauw? Blauwe voetingen? Daar is geen eenvoudige verklaring voor. En toch zijn ze er veel geweest - en zijn ze nu vrijwel verdwenen. Reden om nog één keer hun spoor te zoeken.

voetingtocht 1
De eerste, en eenvoudigste mogelijkheid om blauwe voetingen te zien, biedt Staphorst/Rouveen. Als u er niet al geweest bent, dan is dit een goede reden. Ook daar neemt het aantal blauwe voetingen weliswaar zienderogen af, maar ze zijn er meer dan waar ook elders in Nederland. Ze zijn alleen niet geblauwseld, maar geschilderd, en dat maakt het blauw wat dof.





voetingtocht 2
Als u de echte geblauwselde voeting wilt zien, de voeting dus waarop het blauw zindert, dan moet u in Noord-Holland zijn. Er zijn in Noord-Holland her en der nog wel oude woonhuizen en schuren met een geblauwselde voeting, en het beste is om er zelf eens op uit te trekken om ze op te sporen. Maar u kunt ook de mooiste gaan zien die ik ken. Die is in Opperdoes. Aan het Zuiderpad. De zijwand van nummer 5. Daar ziet u het blauw zinderen als in de blauwselfabriek. U ziet de lagen, blauw en wit door elkaar, als de jaarringen van een boom waaraan een complete levensgeschiedenis is af te lezen. Er tegenover, aan de voorkant van de schuur op nummer 9, is de een-na-mooiste. Wat deze twee zo mooi maakt, is niet alleen het echte blauwseleffect. Het is ook de trouw waarmee telkens weer een nieuwe laag werd aangebracht.




Totdat de gewoonte in onbruik raakte. Veel voetingen werden toen schoongekrabt, maar de twee aan het Zuiderpad zijn gelaten zoals ze waren op het moment dat de laatste laag was aangebracht. En er is nog iets. Het zijn de hoogste smetranden die ik ken. Bijna een halve muur hoog. Misschien is het geen toeval dat die twee tegenover elkaar liggen. Het is namelijk ook mogelijk dat de een niet voor de ander wilde onderdoen, en dat zo de rand ieder jaar aan beide zijden van het pad een ietsiepietsie hoger werd. Je zag het verschil per jaar nauwelijks - maar op de lange duur...



routebeschrijving Voor route 1 hoeft u alleen maar de hoofdstraat van Staphorst en Rouveen op en neer te rijden. Voor route 2 neemt u op de A7 de afslag naar Medemblik, en kort voor Medemblik rechtsaf, de afslag naar Opperdoes. Na over de oude spoorweg te zijn gekomen gaat u linksaf, het Noorderpad op. Daar ziet u aan uw linkerhand twee voorbeelden van blauwgeverfde smetranden. Er tegenover is het Hazepad. Dat rijdt u in, en even verder gaat u linksaf, het Zuiderpad op. Dit rijdt u af tot vrijwel aan het eind, waar u links en rechts respectievelijk nummer 5 en 9 aantreft. U kunt dezelfde weg terugnemen, of u kunt vanaf het Noorderpad linksaf, de Nieuwe Weg op, die naar Twisk gaat. In Twisk zijn ook enkele blauwigheden te vinden. Niet alleen smetranden, maar ook blauwe druifjes, blauwe hortensia's, blauwe vazen en blauwe tuinbanken. Misschien verbeeld ik me het maar, maar het lijkt alsof die de plaats hebben ingenomen van het oude blauw.